Translator Brigades - Adbusters

Ταξιαρχίες!

admin — Wed, 21 Mar 2012 18:17:38 +0000

Adbusters

6 Οκτ 2011

John Kolesidis / Reuters

Το 1936, ολόκληρη η Ευρώπη βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα, ιδιαίτερα απειλιτικό εχθρό: τον απόλυτο φασισμό.

Πολλές χώρες είχαν ήδη υποκύψει και πολλές άλλες τείνουν να υποκύψουν. Η Ιταλία βρίσκεται κάτω από την φασιστική μπότα για πάνω από μία δεκαετία, η Πορτογαλλία για ακριβώς δέκα χρόνια, η Γερμανία είχε πολιορκηθεί από τους ΝΑΖΙ ακριβώς τρία χρόνια πριν και χώρες όπως η Μεγάλη Βρεατανία φλερτάρουν έντονα με την πιθανότητα να υιοθετήσουν παρόμοια είδους καθεστώτα.

Κατά την διάρκεια αυτού του χρόνου, ο συνταγματάρχης Φρανσίσκο Φράνκο άρχισε την επίθεση ενάντια των Ισπανικών Δημοκρατικών Δυνάμεων, κερδίζοντας γρήγορα την υποστήριξη της Ιταλίας και της Γερμανίας απειλώντας να εγκαθιδρύσει τον φασισμό σε ακόμα μία Ευρωπαϊκή χώρα. Παρόλο που η κοινωνία των πολιτών στην Ευρώπη αντιμετώπιζε τον ίδιο εχρθό σε πολλά μέτωπα, η επιλογή της Ισπανίας ως το απόλυτο πεδίο μάχης έγινε αμέσως εμφανής. Διακρίνοντας μία συγκεκριμένη μάχη ως την καρδιά ενός μεγαλύτερου αγώνα, χιλιάδες αντι-φασίστες αγωνιστές, οι οποίοι ήταν αδύναμοι στις χώρες τους, ενώθηκαν με τις δημοκρατικές δυνάμεις και ταξίδεψαν στην Ισπανία. Στα πλαίσια του κύματος της Κουμουνιστικής Διεθνούς, ονόμασαν την συλλογική προσπάθεια τους «Διεθνείς Ταξιαρχίες».

Το παράδειγμα του Ισπανικού Εμφυλίου είναι μία υπενθύμιση ότι, σε συγκεκριμένες ιστορικές στιγμές, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί ένα κοινό πεδίο μάχης, στο οποίο υπάρχει σύγκλιση όλων των ριζοσπαστικών δυνάμεων απ’ όλες τις χώρες. Που προσανατολίζονται οι σημερινές δυνάμεις της αντι-λιτότητας, του αντι-καπιταλισμού και του αντι-τοτελιταρισμού των Διεθνών Ταξιαρχιών;

Κάποιοι μπορεί να ισχυρισούν ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της ΕΕ η οποία εντάχθηκε επίσημα στις χώρες του Νέου Τρίτου Κόσμου. Ήδη εξοπλισμένη με εκατοντάδες ομάδες αναρχικών, αμέτρητα κοινωνικά κινήματα και οργανώσεις, η Ελλάδα είναι σίγουρα μία καλή «υποψηφιότητα» για το μέρος σύγκλισης όλων των αγώνων μας. Άλλοι μπορεί να ισχυριστούν ότι μπορεί να είναι η Ιταλία, όπου μία διεφθαρμένη ,πλουτοκρατική κυβέρνηση τελικά καταρρέει κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης, ενόσω οι ταραχές με φοιτητές και μετανάστες αυξάνονται μέρα με την μέρα. Η Ιταλία, όπως και η Ελλάδα έχει μία δυνατή ιστορική παράδοση αντίστασης και αγώνα, καθώς επίσης και μία ευρέως διαδεδομένη αναρχική κουλτούρα, ιδίως στον Νότο.

Σ’αυτή την λίστα θα ήθελα να προσθέσω το Ηνωμένο Βασίλειο: το εργαστήριο για το αύριο της μετά-κρίσης Ευρώπης. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μία ειρηνική, ομαλή χώρα του Πρώτου Κόσμου και προτείνω να επικεντρώσουμε τις ενέργειες μας εκεί επειδή εάν ο τοταλιστικός καπιταλισμός πετύχει στην Βρεττανία, η υπόλοιπη Ευρώπη θα πρέπει να ακολουθήσει ένα μοντέλο «λειτουργίκότητας». Μία ήττα στο Ηνωμένο Βασίλειο θα ήταν ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο βήμα προς μία γενική ήττα σε ολόκληρη την ήπειρο. Γι’αυτό τον λόγο πιστεύω ότι όπως η Ισπανία το 1930, το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να γίνει ο προορισμός των Νέων Διεθνών Ταξιαρχιών.

Πώς θα μπορούσαμε να φανταστούμε τις Διεθνείς Ταξιαρχείες να λειτουργούν σήμερα; Πιστεύω ότι παρά τις ένοπλες συγκρούσεις, η πρακτική του αγώνα σήμερα θα ήταν ένα είδος «προαποφασισμένης πολιτικής», με την έννοια της άμεσης εφαρμογής μοντέλων ζωής που ήδη είναι ουτοπικά. Εν μέρει, λόγω της Συνθήκης Schengen η οποία αφορά την ελεύθερη διακίνηση στην ΕΕ και τα διαθέσιμα φθηνά μέσα μεταφοράς, τώρα είναι δυνατό να φαντατούμε μία εσωτερική μετανάστευση σε μία κλίμακα η οποία κάποτε ήταν αδιανόητη. Οποιοσδήποτε νέος, άνεργος από οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή χώρα μπορεί γρήγορα και φθηνά να εγκατασταθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο για μία περίοδο απεριορίστου χρόνου. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα κατακλυστεί από μάζες ριζοσπαστών που έχουν να χάσουν λίγα και «να κερδίσουν ένα ολόκληρο κόσμο».

Θεωρώντας ότι τα ποσοστά ανεργείας στους νέους στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες είναι γύρω στο 20%, οι αριθμοί για τους οποίους μιλάμε είναι πραγματικά εκπληκτικοί. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το κύμα των πολιτικών μεταναστών-οι Νέες Διεθνείς Ταξιαρχίες-θα μπορούσε να συγκεντρώσει αμέτρητα τοπικά πρότζεκτς σε κάθε περιοχή της χώρας από τα προάστια του Λονδίνου μέχρι το Μάντσεστερ, το Λίβερπουλ και το Μπράιντον. Θα ανθίσουν Κοινωνικά κέντρα στις περισσότερες πόλεις και ένα δυνατό δίκτυο συνεργασίας θα απλώνεται σε όλο το νησί. Επιπλέον, η ενθάρρυνση ομοϊδεατών ακτιβιστών για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα-με καλές βραχυχρόνιες εμπειρίες αμφισβήτησης αντί-συνόδων κορυφής - θα αποτελέσουν τον σπινθήρα για νέες στρατηγικές αγώνα και ζωής, οι ανάμεικτες έννοιες, πρακτικές και λύσεις θα συμβάλουν στην δημιουργία αληθινά εναλλακτικών βάσεων στην τρέχουσα δομή της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Άνεργοι νέοι της Ευρώπης, κοιτάξτε γύρω σας! Τι έχετε να χάσετε; Μία μίζερη ζωή; Αγανάκτηση; Αδυναμία; Υποταγή; Εμείς, ο λαός του Ηνωμένου Βασιλείου, μετανάστες και υποταγμένοι του Θρόνου, χρειαζόμαστε την βοήθεια σου τώρα! Ελάτε σε χιλιάδες και κατακλύστε αυτό τον τόπο! Όλοι μαζί, ας ζήσουμε μία ελεύθερη ζωή! Ας τους ξαφνιάσουμε!

Όπως είπε κάποτε ο Sun Tzu, «εμφανιστείτε σε σημεία όπου ο εχθρός σπεύδει να υπερασπιστεί, βαδίστε ταχέως σε μέρη που δεν σας περιμένουν.»

Author(s):

Federico Campagna

URL:

http://www.adbusters.org/magazine/98/brigades.html

Original title:

Brigades!

Source language:

English

Τι είναι ο νοητικός περιβαλλοντισμός;

admin — Wed, 21 Mar 2012 18:17:38 +0000

Adbusters

9 Δεκ 2010

James Porto

Η κύρια ιδέα πίσω από το Adbusters, η βασική κριτική που κινητοποιεί τον αγώνα μας ενάντια στην καταναλωτική κοινωνία, είναι ο νοητικός περιβαλλοντισμός. Και για δεκαεπτά χρόνια, από το έβδομο τεύχος του Adbusters που δημοσιεύθηκε το 1993, ο υπότιτλος του περιοδικού ήταν «Το Περιοδικό του Νοητικού Περιβάλλοντος". Αλλά, τι ακριβώς είναι ο νοητικός περιβαλλοντισμός;{C}

Το Adbusters ιδρύθηκε το 1989 από τον Kalle Lasn και τον Bill Schmalz, ένα δίδυμο βραβευμένων σκηνοθετών ντοκιμαντέρ που ζουν στο Βανκούβερ, στη Βρετανική Κολομβία. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Lasn έκανε ταινίες που διερευνούσαν τα πνευματικά και πολιτιστικά μαθήματα που θα μπορούσε να διδαχθεί η Δύση από την ιαπωνική εμπειρία με τον καπιταλισμό. Μία ταινία ιδίως, με τίτλο Satori in the Right Cortex (1985), προβλέπει την έμφαση των σαμποτέρ της κουλτούρας στις επιφοιτήσεις που πυροδοτούν αλλαγές στην ζωή. Η εμπειρία του satori, η βουδιστική λέξη που περιγράφει μία ξαφνική διαισθητική αφύπνιση, έγινε η θεμελιώδης στρατηγική αντίληψη για το κίνημα των σαμποτέρ της κουλτούρας.

Σε μια συνέντευξη του το 2001 με την εφημερίδα Kyoto Journal, ο Lasn εξήγησε τη σημασία αυτής της ταινίας για τη θεωρία πίσω από Adbusters:

«Όταν γυρνούσα μια ταινία στην Ιαπωνία με τον τίτλο Satori in the Right Cortex, ζήτησα από τον μοναχό που ήταν επικεφαλής ενός Ζεν μοναστηριού στην Καμακούρα, αν θα μπορούσα να τραβήξω πλάνα από τους μαθητές του ενώ διαλογίζονται. Ναι, είπε, αλλά πρώτα πρέπει εσύ να διαλογιστείς. Όταν αναδύθηκα μετά από αρκετές ημέρες σωματικού και ψυχολογικού μαρτυρίου, κάτι μου είχε πραγματικά συμβεί. Ο μοναχός είχε διακόψει την εύκολη ρουτίνα μου, και βγήκα στην άλλη άκρη ταπεινός, ευφορικός και αλλαγμένος. Ίσως μόνο όταν οδηγείσαι σε ένα νέο μοτίβο συμπεριφοράς όπως αυτό, είναι δυνατόν να ρίξεις μία φευγαλέα ματιά στον τρόπο που θα μπορούσε να είναι η ζωή. Το σαμποταζ της κουλτούρας βασίζεται στην ίδια έννοια. Είναι ένας τρόπος να σταματήσει η ροή του καταναλωτικού θεάματος αρκετό καιρό ,ωστε για να ρυθμίσεις τα σκηνικά σου.»

Ομοίως, το ίδιο το Adbusters γεννήθηκε από μια επιφοίτηση που άλλαξε τα δεδομένα.

Forests Forever – British Columbia Council of Forest Industries

Talking Rainforest – Adbusters Media Foundation

Το 1988, το Συμβούλιο Δασικών Βιομηχανιών στη Βρετανική Κολομβία, η «φωνή» της βιομηχανίας υλοτομίας, αντιμετώπιζε τεράστια δημόσια πίεση από ένα αυξανόμενο περιβαλλοντικό κίνημα. Η βιομηχανία υλοτομίας αντεπιτέθηκε με μια τηλεοπτική διαφημιστική καμπάνια με το όνομα “Forests Forever” («Δάση για Πάντα»). Ήταν ένα πρώιμο παράδειγμα αντι-περιβαλλοντικής πλύσης εγκεφάλου: φωτογραφίες από ευτυχισμένα παιδιά, εργάτες και ζώα, με έναν καλοσυνάτο, αξιόπιστο αφηγητή ο οποίος διαβεβαίωνε το κοινό ότι η βιομηχανία υλοτομίας προστάτευε το δάσος.

Ο Lasn και ο Shmalz ήταν εξοργισμένοι από την κατάφωρη χρήση των δημόσιων ερτζιανών κυμάτων για την μετάδοση παραπλανητικής αντι-περιβαλλοντολογικής προπαγάνδας. Και αντεπιτέθηκαν με την παραγωγή της αντι-διαφήμισης “Talking Rainforest” («Το Τροπικό Δάσος που μιλάει») στην οποία ένα γηραιό δέντρο εξηγεί σε ένα δενδρύλλιο ότι «μία φάρμα δέντρων δεν είναι δάσος». Αλλά όταν το δίδυμο αγωνιστών πήγε για να αγοράσει τηλεοπτικό χρόνο στους ίδιους σταθμούς που είχαν προβάλει τη διαφήμιση της δασικής βιομηχανίας, απορρίφθηκαν. Το Adbusters γεννήθηκε από την αναπάντεχη συνειδητοποίηση ότι οι πολίτες δεν έχουν την ίδια πρόσβαση στη ροή των πληροφοριών όπως οι επιχειρήσεις. Μία από τις βασικές εκστρατείες μας εξακολουθεί να είναι η Media Carta, ένα «κίνημα για να κατοχυρώσει Το Δικαίωμα να Επικοινωνείς στα συντάγματα όλων των ελεύθερων εθνών, και στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».

Για το Adbusters, το ενδιαφέρον για τη ροή των πληροφοριών υπερβαίνει την επιθυμία για την προστασία της δημοκρατικής διαφάνειας, της ελευθερίας του λόγου ή την πρόσβαση του κοινού στα ερτζιανά κύματα. Αν και αυτοί είναι αξιόλογοι σκοποί, το Adbusters τοποθετεί τη μάχη του νου στο κέντρο της πολιτικής του ατζέντας. Ο αγώνας για την καταπολέμηση της φιλο-καταναλωτικής διαφήμισης γίνεται όχι ως ένα μέσο για έναν σκοπό, αλλά ως αυτοσκοπός. Αυτή η μετατόπιση της έμφασης είναι ένα κρίσιμο στοιχείο του νοητικού περιβαλλοντισμού.

Εάν μία βασική αντίληψη του περιβαλλοντισμού ήταν ότι η εξωτερική πραγματικότητα, η φύση, θα μπορούσε να μολυνθεί από βιομηχανικές τοξίνες, η βασική αντίληψη του νοητικού περιβαλλοντισμού είναι ότι η εσωτερική πραγματικότητα, ο νους μας, μπορεί να μολυνθεί από τοξίνες πληροφοριών. Ο νοητικός περιβαλλοντισμός συνδέει τη μόλυνση του μυαλού μας από τα εμπορικά μηνύματα, με τις κοινωνικές, περιβαλλοντικές, οικονομικές και ηθικές καταστροφές που απειλούν την ανθρωπότητα. Νοητικοί περιβαλλοντολόγοι υποστηρίζουν ότι μια ολόκληρη σειρά φαινομένων, από την πετρελαιοκηλίδα της BP μέχρι την εμφάνιση της ευνοιοκρατίας, τη μαζική εξαφάνιση των ζώων, και τη σημαντική αύξηση των ψυχικών ασθενειών, προκαλούνται άμεσα από τις τρεις χιλιάδες διαφημίσεις που επιτίθονται το νου μας κάθε μέρα. Και αντί να θεραπεύσουμε τα συμπτώματα, με το να βιαστούμε να καθαρίσουμε τις εμποτισμένες με πετρέλαιο παραλίες ή περνώντας ανούσια νομοπλαίσια για την προστασία του περιβάλλοντος, οι νοητικοί περιβαλλοντολόγοι στοχεύουν την αιτία: τη βιομηχανία της διαφήμισης που τροφοδοτεί τον καταναλωτισμό.

Ο νους μας είναι μολυσμένος από μια συντριπτική επίθεση προπαγάνδας που επιδρά στις πεποιθήσεις μας, στις επιθυμίες και στην αντίληψη της πραγματικότητας. Η αντεπίθεση είναι επομένως πολύ πιο δύσκολη από τη διαμαρτυρία στους δρόμους ή κάνοντας κλικ σε λίγους συνδέσμους στο διαδίκτυο. Αυτό μας επαναφέρει στην έννοια του satori. Για την κατάρριψη της καταναλωτικής νοοτροπίας, χρειάζεται μια θεμελιώδης αλλαγή οπτικής γωνίας, μία επιφοίτηση, μετά την οποία τα πάντα αντιμετωπίζονται με νέα οπτική.

Ο νοητικός περιβαλλοντισμός είναι ένα αναδυόμενο κίνημα που κατά τα προσεχή έτη θα αναγνωριστεί ως ο θεμελιώδης κοινωνικός αγώνας της εποχής μας. Είναι τόσο μια ενωτική πάλη - μεταξύ νοητικών περιβαλλοντολόγων υπάρχουν τα πάντα, από συντηριτικοί Μορμόνοι έως ακραίοι αριστεροί αναρχικοί – όσο και ένας αγώνας που τελικά, επεξηγεί συγκεκριμένα την αιτία της ποικιλομορφίας των δεινών που μας απειλούν.

Για να ξεφύγουμε από τις νοητικές αλυσίδες, και τελικά να πετύχουμε την ένδοξη απελευθερωτική επανάσταση για την οποία η αριστερά τόσο καιρό ήλπιζε, θα πρέπει να γίνουμε οι ίδιοι πολεμιστές που, μέσω του σαμποτάζ της κουλτούρας, προκαλούν ένα κύμα επιφοιτήσεων που συντρίβει την καταναλωτική κοσμοθεωρία.

Translated by Ioanna Maneta

Author(s):

Micah White

URL:

http://www.adbusters.org/blogs/blackspot-blog/what-mental-environmentalism.html

Original title:

What is Mental Environmentalism?

Source language:

English

Español

Συνεχίστε και μην σταματήσετε μπροστά σε τίποτε

admin — Wed, 21 Mar 2012 18:17:38 +0000

Adbusters

25 Οκτ 2011

Above: Video still from Kasr Al Nile bridge protests. (almasryalyoum.com) - Below: Police square off against protesters on Brooklyn bridge. (Jessica Rinaldi/Reuters)

Προς όλους αυτούς που αυτή την στιγμή έχουν καταλάβει πλατείες, πάρκα και άλλους δημόσιους χώρους, οι σύντροφοί σας στο Κάιρο σας παρακολουθούν και στέλνουν την αλληλεγγύη τους. Έχοντας λάβει τόσες χρήσιμες συμβουλές από εσάς για την μετάβαση στην δημοκρατία, σκεφτήκαμε πως ήρθε η σειρά μας να σας δώσουμε μερικές χρήσιμες συμβουλές επίσης.<

Πράγματι, κατά πολλούς τρόπους βρισκόμαστε αυτή την στιγμή στον ίδιο αγώνα. Αυτό που οι περισσότεροι "ειδικοί" ονομάζουν Αραβική Άνοιξη, έχει τις ρίζες του στις διαδηλώσεις, στις εξεγέρσεις, τις απεργίες και τις καταλήψεις που πραγματοποιούνται σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ οι βάσεις του βρίσκονται στους αγώνες που εδώ και χρόνια δίνουν οι λαοί και τα κινήματα σε όλον τον πλανήτη. Η σημερινή κατάσταση δεν αποτελεί κάτι το καινούριο. Εμείς εδώ στην Αίγυπτο όπως και σε άλλα μέρη, αγωνιζόμαστε εδώ και πολύ καιρό ενάντια σε καταπιεστικά καθεστώτα, ενάντια στην στέρηση των πολιτικών μας δικαιωμάτων και στις ανεξέλεγκτες καταστροφές που προκαλεί ο παγκόσμιος καπιταλισμός (ναι, το είπαμε, καπιταλισμός): ένα σύστημα το οποίο κάνει τον κόσμο μας επικίνδυνο και απάνθρωπο για τους κατοίκους του. Καθώς τα συμφέροντα των κυβερνήσεων γίνονται ολοένα και πιο συνυφασμένα με αυτά του ιδιωτικού και διεθνούς κεφαλαίου, οι πόλεις μας και τα σπίτια μας γίνονται όλο και πιο βίαια και αφηρημένα καθώς υπόκεινται τις περιστασιακές καταστροφές της εκάστοτε οικονομικής "ανάπτυξης" ή των προγραμμάτων αστικής ανάπλασης.

Μια ολόκληρη γενιά σε όλον τον πλανήτη μεγάλωσε συνειδητοποιώντας, τόσο με την λογική όσο και με το συναίσθημα, πως με την διαιώνιση της καθεστηκυίας τάξης δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον για την ανθρωπότητα. Ζώντας κάτω από τις επιταγές για διαρθρωτικές αλλαγές από τους υποτιθέμενους ειδικούς διεθνών οργανισμών όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, παρακολουθήσαμε τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, τις βιομηχανίες μας και τις δημόσιες υπηρεσίες μας να ξεπουλιούνται και να διαλύονται ενόσω η "ελεύθερη αγορά" προπαγάνδιζε τον εθισμό στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, μέχρι και τροφίμων. Τα κέρδη καθώς και τα οφέλη από αυτές τις "απελευθερωμένες αγορές" κατέληξαν αλλού, ενόσω ενώ η Αίγυπτος και άλλες χώρες του Νότου βρέθηκαν να εξαθλιώνονται περαιτέρω από τη μαζική αύξηση της αστυνομικής καταστολής και τα βασανιστήρια.

Η παρούσα κρίση στις ΗΠΑ και στην Δυτική Ευρώπη φέρνει σιγά σιγά αυτήν την πραγματικότητα και στα δικά σας σπίτια. Μέσα σε αυτή την κατάσταση καταλήγουμε να δουλεύουμε σε σημείο εξουθένωσης ενώ οι ζωές μας καταστρέφονται από τα τεράστια χρέη και την εξαντλητική λιτότητα. Ο καπιταλισμός και το κράτος λιτότητας, μη όντας ευχαριστημένοι με την διάλυση του κοινωνικού κράτους και ό,τι είχε απομείνει από την κοινωνία, πλέον επιτίθενται στις ιδιωτικές μας ζωές και στο ανθρώπινο δικαίωμα μιας αξιοπρεπούς κατοικίας, καθώς εκατομμύρια ιδιοκτήτες κατοικιών ανήμποροι να ξεπληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια βρίσκονται έξαφνα άστεγοι και υπερχρεωμένοι στις τράπεζες οι οποίες τους υποχρεώνουν να ζήσουν στον δρόμο.

Γι΄αυτό δεν σας στηρίζουμε μόνο στον αγώνα σας κατά του παλιού αλλά και στον αγώνα σας για την οικοδόμηση του καινούριου. Δεν διαμαρτυρόμαστε. Προς τα ποιόν μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε; Τι θα μπορούσαμε να τους ζητήσουμε και θα δέχονταν να μας το δώσουν; Καταλαμβάνουμε. Διεκδικούμε τους χώρους και τις δημόσιες πρακτικές που έχουν μετατραπεί σε εμπορεύσιμα αγαθά, έχουν ιδιωτικοποιηθεί και κλειδωθεί στα χέρια της απρόσωπης γραφειοκρατίας, των εταιρειών ακίνητης περιουσίας και βρίσκονται υπό την προστασία της αστυνομίας. Κρατήστε αυτούς τους χώρους, αναθρέψετε τους και αφήστε τα σύνορα των καταλήψεών σας να μεγαλώσουν. Εξάλλου, ποιος έκτισε αυτά τα πάρκα, αυτές τις πλατείες, αυτά τα κτήρια; Ποιανού η εργασία τα έφτιαξε και τά'κανε βιώσιμα; Τι είναι που κάνει τόσο φυσικό το να παρακρατούνται αυτοί οι χώροι από εμάς και να αστυνομεύονται; Η διεκδίκηση αυτών των χώρων και η δίκαιη και συλλογική τους διαχείριση αποτελούν από μόνες τους αρκετή απόδειξη για την γνησιότητά μας και την νομιμοποίηση των πράξεών μας.

Στην δική μας κατάληψη της πλατείας Ταχρίρ, βλέπαμε καθημερινώς ανθρώπους που έρχονταν κλαίγοντας επειδή ήταν η πρώτη φορά που περπατούσαν σε αυτούς τους δρόμους και σε αυτούς τους χώρους χωρίς να παρενοχλούνται από την αστυνομία. Δεν είναι μόνο οι ιδέα της κατάληψης του χώρου που είναι σημαντική. Αυτοί οι χώροι είναι θεμελιώδεις στην διαδικασία οικοδόμησης ενός νέου κόσμου. Αυτοί αποτελούν δημόσιους χώρους. Χώρους για συνάθροιση, διασκέδαση, συνάντηση, κοινωνική αλληλεπίδραση. Αυτοί οι χώροι θά'πρεπε νά'ναι ο λόγος για τον οποίο ζούμε σε πόλεις. Εκεί που το κράτος και τα ιδιωτικά συμφέροντα τους έχουν μετατρέψει σε απρόσιτους, αποκλεισμένους ή επικίνδυνους χώρους, ερχόμαστε εμείς για να τους μετατρέψουμε σε ασφαλείς, δίκαιους και χωρίς αποκλεισμούς χώρους. Πρέπει να συνεχίσουμε να τους κρατάμε ανοικτούς στον καθένα που θέλει να κτίσει έναν καλύτερο κόσμο, ιδιαιτέρως για τους περιθωριοποιημένους, τους αποκλεισμένους και τους αδύναμους αυτής της κοινωνίας.

Αυτό που συμβαίνει σε αυτούς τους χώρους δεν είναι κάτι το μεγαλειώδες ή αφηρημένο, ή μέρος της καθημερινότητας σαν κάτι όπως η "πραγματική δημοκρατία". Οι εκκολαπτόμενες μορφές της "πράξης" και της κοινωνικής δέσμευσης που βλέπουμε στο κίνημα καταλήψεων των πλατειών, απορρίπτουν τα κενά ιδανικά και τον έωλο κοινοβουλευτισμό που μας φέρνει πλέον στον νου η λέξη δημοκρατία. Γι'αυτό οι καταλήψεις πρέπει να συνεχιστούν, διότι δεν υπάρχει κανείς πλέον που να ζητά απλώς μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να συνεχιστούν επειδή μόνοι μας δημιουργούμε αυτό που δεν μπορούμε πλέον να περιμένουμε από τους άλλους.

Αλλά οι ιδεολογίες της ιδιοκτησίας και της ευπρέπειας, θα εκδηλωθούν και πάλι. Είτε μέσα από την απροκάλυπτη αντίθεση των ιδιοκτητών των χώρων αυτών ή των δήμων, προς τους καταυλισμούς αυτούς, ή με πιο ευφυείς προσπάθειες να του συστήματος να ελέγξει τους δημόσιους χώρους μέσω νόμων που αφορούν την οδική κυκλοφορία, την κατασκήνωση ή άλλους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας. Υπάρχει μια άμεση σύγκρουση μεταξύ αυτού που εμείς επιδιώκουμε να καταστήσουμε τις πόλεις μας και τους χώρους μας και αυτού που ο νόμος και τα συστήματα της αστυνόμευσης που τον στηρίζουν θέλουν να επιβάλλουν.

Αντιμετωπίσαμε και συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε άμεση και έμμεση βία. Αυτοί που νόμισαν ότι η Επανάσταση της Αιγύπτου ήταν ειρηνική προφανώς δεν είδαν ούτε την αστυνομική βία ούτε την δυναμική αντίσταση των εξεγερμένων για να προστατεύσουν τις καταλήψεις τους και τον χώρο του. Κατά την ίδια την κυβέρνηση, 99 αστυνομικοί σταθμοί κάηκαν, χιλιάδες αστυνομικά οχήματα καταστράφηκαν και όλα τα γραφεία του καθεστωτικού κόμματος καταστράφηκαν. Οδοφράγματα στήθηκαν, αστυνομικοί χτυπήθηκαν κατά τις αντεπιθέσεις των διαδηλωτών με πέτρες στις βίαιες επιθέσεις των δυνάμεων ασφαλείας με χημικά και αληθινά πυρά. Αλλά, το βράδυ της 28ης Ιανουαρίου, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν κι έτσι εμείς επανακατακτήσαμε τις πόλεις μας.

Δεν επιθυμούμε να συμμετέχουμε σε βίες ενέργειες. Όμως ακόμη περισσότερο κι από αυτό, δεν επιθυμούμε να ηττηθούμε.

Εάν δεν αντισταθούμε ενεργά, όταν έρθουν να πάρουν πίσω ό,τι έχουμε κατακτήσει, τότε είναι βέβαιο ότι θα ηττηθούμε. Μην συγχέουμε την τακτική μας να φωνάζουμε ότι είμαστε ειρηνικοί με την αγιοποίηση της μη-βίας. Εάν το κράτος είχε παραδοθεί άμεσα, αυτό θα μας χαροποιούσε. Όμως εφόσον μας κακοποίησαν, μας χτύπησαν και μας σκότωσαν, προφανώς δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να αντισταθούμε. Εάν είχαμε απλώς ξαπλώσει κάτω και τους αφήναμε να μας συλλάβουν και να μας βασανίσουν ώστε να γίνουμε μάρτυρες, δε θα είχαμε ματώσει λιγότερο, δεν θα είχαμε χτυπηθεί λιγότερο και δεν θα είχαμε λιγότερους νεκρούς. Να είστε πάντα έτοιμοι να υπερασπιστείτε αυτά που έχετε καταλάβει, που έχετε χτίσει, διότι όταν τα έχουμε χάσει όλα, αυτοί οι χώροι που έχουμε ανακαταλάβει είναι παραπάνω από πολύτιμοι.

Ως κατακλείδα, η μόνη μας πραγματική συμβουλή είναι αυτή: Συνεχίστε να κάνετε αυτό που κάνετε και μην σταματήσετε. Καταλάβετε κι άλλα μέρη, βρείτε ο ένας τον άλλον, κτίστε ολοένα και μεγαλύτερα δίκτυα και συνεχίστε να ανακαλύπτετε νέους τρόπους για να πειραματίζεστε με την κοινωνική ζωή, την ομοφωνία και την δημοκρατία. Ανακαλύψτε νέες χρήσεις γι'αυτούς τους χώρους, νέους τρόπους για να τους υπερασπιστείτε και ποτέ να μην τους παραδώσετε ξανά. Αντισταθείτε με σθένος όταν σας επιτίθενται και απολαύστε αυτό που κάνετε. Ας είναι εύκολο, απλό, ακόμη και διασκεδαστικό. Αυτή την στιγμή παρακολουθούμε ο ένας τον άλλον και από το Κάιρο θέλουμε να σας στείλουμε την αλληλεγγύη μας και να σας πούμε πως σας αγαπούμε για αυτό που κάνετε.

Οι σύντροφοί σας από το Κάιρο 24η Οκτωβρίου 2011

Author(s):

Adbusters

URL:

http://www.adbusters.org/blogs/adbusters-blog/keep-going-and-do-not-stop.html

Original title:

Keep Going and Do Not Stop

Source language:

English

29η Οκτωβρίου Παγκόσμια Πορεία #RobinHood

admin — Wed, 21 Mar 2012 18:17:38 +0000

Adbusters

17 Οκτ 2011

Runs With Scissors

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ADBUSTERS # 15

Ωραία λοιπόν λυτρωτές, επαναστάτες και ριζοσπάστες που βρίσκεστε εκεί έξω,

Βιώνουμε μία μαγική στιγμή ... To #OCCUPYWALLSTREET έχει μετατραπεί σε μία διεθνή εξέγερση για τη δημοκρατία ... το κλίμα στις συνελεύσεις μας είναι ηλεκτρισμένο ... οι άνθρωποι που πηγαίνουν εκεί διαποτίζονται από ένα εμπνευσμένο από τον Γκάντι πνεύμα συναδελφικότητας και ελπίδας για ένα νέο είδος μέλλοντος. Σε όλον τον κόσμο το 99% συμμετέχει σε πορείες! Έχετε εμπνεύσει περισσότερο απ’ όσο ξέρετε. Οι άνθρωποι συμμετέχουν στην Πρώτη Πράξη της μεγάλης Άνοιξης.

Τώρα είναι η στιγμή να αυξήσουμε τις τολμηρές χειρονομίες ... ασυνήθιστες φάρσες, επαναστατικές πράξεις και παιχνιδιάρικες ανατροπές όλων των ειδών. Ανοίξτε την επαναστατική σας φαντασία. Οτιδήποτε, από μία ριζική μεταμόρφωση της παγκόσμιας οικονομίας έως την αλλαγή του τρόπου που τρώμε, του τρόπου που κυκλοφορούμε, του τρόπου που ζούμε, που αγαπάμε και επικοινωνούμε ... τολμήστε να γίνετε η σπίθα που συντηρεί μια παγκόσμια επανάσταση της καθημερινής ζωής!

Καθώς το κίνημα ωριμάζει, ας σκεφτούμε μία απάντηση για τους επικριτές μας. Ας καταλάβουμε τον πυρήνα του παγκόσμιου συστήματός μας. Ας εκθρονίσουμε την απληστία που ορίζει αυτόν τον νέο αιώνα. Ας εργαστούμε για να ορίσουμε το μεγάλο μας αίτημα.

29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ #ROBINHOOD

Αυτή είναι μία πρόταση για τις γενικές συνελεύσεις του κινήματος της Κατάληψης.

Οκτώ χρόνια πριν, στις 15 Φεβρουαρίου του 2003, πάνω από 15 εκατομμύρια άνθρωποι σε εξήντα χώρες συμμετείχαν σε πορείες για να αποτρέψουν τον Πρόεδρο Μπους από το να εισβάλλει στο Ιράκ ... ένα τεράστιο κομμάτι της ανθρωπότητας έζησε για μία ημέρα χωρίς νεκρό χρόνο και είδε τη δύναμη ενός κινήματος ενωμένων ανθρώπων. Τώρα έχουμε την ευκαιρία να επαναλάβουμε εκείνη την απόδοση σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα.

Στις 29 Οκτωβρίου, την παραμονή της G20 Συνόδου Κορυφής στη Γαλλία, εμείς οι άνθρωποι του κόσμου ας ξεσηκωθούμε και ας απαιτήσουμε από τους G20 ηγέτες μας να επιβάλουν αμέσως 1% φόρο #Robinhood σε όλες τις οικονομικές συναλλαγές και στο εμπόριο συναλλάγματος. Ας τους στείλουμε ένα σαφές μήνυμα: Θέλουμε να επιβραδύνετε μερικά από τα $ 1,3 τρισεκατομμύρια εύκολο χρήμα που παίζονται στο παγκόσμιο καζίνο κάθε μέρα - αρκετά χρήματα για την επιχορήγηση κάθε προγράμματος κοινωνικής και περιβαλλοντικής πρωτοβουλίας σε όλον τον κόσμο.

Μεταφέρετε αυτήν την ιδέα στην τοπική γενική συνέλευση σας και συνοδεύστε τους συντρόφους σας στους δρόμους στις 29 Οκτωβρίου.

για την περιπέτεια,Η έδρα των σαμποτέρ της κουλτούρας

occupywallstreet.org / occupywallst.org / occupytogether.org

Υ.Γ. Ελέγξτε τι λέγεται σχετικά με το κίνημα της Κατάληψης

Democracy Now!: Hundreds of Thousands March Against Inequity, Big Banks
Chris Hedges: A Movement Too Big to Fail
Elliot Spitzer: "Occupy Wall Street Has Already Won"
Matt Taibbi: Hit Bankers Where it Hurts

Translated by Ioanna Maneta – Translator Brigades

Author(s):

Adbusters

URL:

http://www.adbusters.org/blogs/adbusters-blog/robinhood.html

Original title:

Oct. 29 #RobinHood Global March

Source language:

English

Μία «στιγμή Ταχίρ» στην Wall Street

admin — Wed, 21 Mar 2012 18:17:38 +0000

Adbusters

#OCCUPYWALLSTREET

19 Σεπ 2011

Collin David Anderson

Το Σάββατο, 17 Σεμπτεμβρίου, πολλοί από εμάς παρακολούθησαν με δέος 5,000 Αμερικανούς να κατεβαίνουν στην οικονομική περιοχή του Lower Manhattan, κρατώντας πινακίδες, ξεδιπλώνοντας πανό, κτυπώντας τύμπανα, φωνάζοντας συνθήματα και να κατευθύνονται προν τα «οικονομικά Γόμμορα» του κράτους. Υποσχέθηκαν να «κατακλυσουν την Wall Street» και να «αποδώσουν δικαιοσύνη δικάζοντας τους τραπεζίτες», αλλά η αστυνομία της Νέας Υόρκης εμπόδισε τις προσπάθειες τους προσωρινά, κλείνοντας συμβολικούς δρόμους με οδοφράγματα και σημεία ελέγχου. Οι διαμαρτυρόμενοι απτόητοι, περπάτησαν γύρω από την περιοχή πριν από την προσέλευση του κόσμου και έθεσαν μία ημι-μόνιμη διαμαρτυρία κατάλυψης στο πάρκο της Liberty Street, σε απόσταση αναπνοής από την Wall Street καιν ένα τετράγωνο από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης (Federal Reserve Bank of New York).

Τρακόσια άτομα πέρασαν την νύκτα εκεί, την επόμενη μέρα εκατοντάδες άτομα κατέφθασαν στην σκηνή για να ενισχύσουν το κίνημα και την στιγμή που γραφόταν το συγκεκριμένο άρθρο, ο κόσμος ξεδίπλωνε για ακόμη μια φορά τον υπνόσακκο του. Όταν έγραψαν στο twitter ότι πεινούν, μία κοντινή πιτσαρία έλαβε παραγγελίες για delivery $2,800 μέσα σε μία ώρα. Έχοντας ενθαρρυνθεί από ένα κύμα διεθνούς αλληλεγγύης, οι αγανακτισμένοι αυτοί Αμερικανοί λένε ότι θα παραμείνουν εκεί για να υποδεχθούν τους τραπεζίτες όταν ανοίξει το χρηματιστήριο την Δευτέρα. Μέχρι στιγμής, φαίνεται, ότι η αστυνομία δεν πιστεύει ότι μπορεί να τους σταματήσει. Το ABC News αναφέρει ότι «παρόλο που οι διαδηλωτές δεν έχουν άδεια για να διαμαρτηρηθούν, (το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης το λέει αυτό) δεν έχουν πλάνα να διώξουν τους διαμαρτηρόμενους οι οποίο φαίνονται αποφασισμένοι να παραμείνουν στους δρόμους». Οι διοργανωτές κάτω στο έδαφος λένε, «Θα εδραιώσουμε την κατάληψη μακροπρόθεσμα». Τώρα ο κόσμος παρακολουθεί και διερωτάται: Θα μπορούσε αυτό να είναι η σπίθα για μία «Στιγμή Ταχίρ» στις ΗΠΑ;

Το κίνημα #OCCUPYWALLSTREET εμπνεύστηκε από τις λαϊκές συνελεύσεις της Ισπανίας και αναδύχθηκε σαν έννοια από ένα διπλόφυλο πόστερ του 97ου τεύχους του περιοδικού Adbusters , αλλά διαδόθηκε, διοργανώθηκε και επιτεύχθηκε από ανεξάρτητους ακτιβιστές. Όλα άρχισαν όταν Adbusters ζήτησε από το δίκτυο του «πολιτιστικοί αναδευτήρες» (culture jammers) να κατακλύσουν το Lower Manhattan, να στήσουν σκηνές, κουζίνες και ειρινικά οδοφράγματα, και να κατακλυσουν την Wall Street για κάποιους μήνες. Η ιδέα έφτασε αμέσως σε όλα τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, και μη εγγεγραμμένοι ακτιβιστές άδραξαν την ευκαιρία για να κτίσουν μία ιστοσελίδα με ανοικτό κωδικό για να οργανώσουν την κατάληψη. Λίγες μέρες αργότερα, μία γενική συνέλευση έλαβε χώρα στην πόλη της Νέα Υόρκη και παρασιάστηκαν 150 άτομα. Αυτοί οι ακτιβιστές έγιναν ο πυρήνας της οργάνωσης της κατάληψης. Η μαγεία της Ανωνυμίας κίνησε το ενδιαφέρον και των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης. Το επικοινωνιακό τους βίντεο το οποίο ενέκρινε την συγκεκριμένη πράξη συγκέντρωσε 100,000 επισκέψεις και το Τμήμα Εσωτερικής Ασφάλειας (Department of Homeland Security) μετέδωσε μία προειδοποίηση στους εθνικούς τραπεζίτες. Όταν, τον Αύγουστο, οι αγανακτισμένοι στην Ισπανία ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν εκδήλωση αλληλεγγύης στην οικονομική περιοχή της Μαδρίτης, ακτιβιστές στο Μιλάνο, στην Βαλένθια, στο Λονδίνο, στην Λισαβόνα, στην Αθήνα, στο Σαν Φρανσίσκο, στο Μάντισον, στο Άμστερνταμ, στο Λος Άτζελες, στο Ισραήλ και σε άλλες πόλεις υποσχέθηκαν να κάνουν το ίδιο.

Υπάρχει ένα κοινό αίσθημα σε όλο τον κόσμο ότι η παγκόσμια οικονομία είναι έρμαιο στα χέρια του Κεφαλαίου. Ο κόσμος παντού καταιβαίνει σε πορείες συνειδητοποιώντας ότι θεμελειωδώς, κάτι πάει λάθος με το σύστημα, όπου συνολικά οι κερδοσκοπικές συναλλαγές της ημέρας φθάνουν το $1.3 τρισεκατομμύριο (50 φορές περισσότερα από το σύνολο όλων των εμπορικών συναλλαγών). Εντομεταξύ, σύμφωνα με μία αναφορά των Ηνωμένων Εθνών, «για τις 35 χώρες που υπάρχουν δεδομένα, σχεδόν 40% από αυτούς που ψάχνουν για εργασίας είναι άνεργοι για πάνω από ένα χρόνο».

«Οι CEOs, οι μεγάλες εταιρίες και οι πλούσιοι παίρνουν πολλά από την χώρα μας και πιστεύω ότι είναι καιρός να τους τα πάρουμε πίσω», λέει ένας ακτιβιστής ο οποίος πήγε στην διαμαρτυρία το προηγούμενο Σάββατο. Ο Jason Ahmadi, ο οποίος ταξίδεψε από το Oakland της Καλιφόρνιας, εξήγησε ότι «πολλοί από εμάς αισθάνονται ότι υπάρχει μία μεγάλη κρίση στην οικονομία μας και πολλά από τα αίτια της ωφείλονται σε αυτούς που δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά εδώ». Ο Bill Steyerd, ένας βετεράνος τους πολέμου του Βιετνάμ από το Queens λέει, «Αξίζει τον κόπο επειδή οι άνθρωποι της Wall Street είναι πολεμοχαρείς και πίνουν το αίμα του κόσμου».

Δεν υπάρχει μόνο θυμός. Υπάρχει και η αίσθηση ότι οι συμβατικές λύσεις που για την οικονομική κρίση που προτάθηκαν από τους πολιτικούς μας και από τους οικονομολόγους-τόνωση της οικονομίας, περικοπές, χρέος, χαμηλά επιτόκια, ενθάρρυνση της κατανάλωσης-είναι ψευδαισθήσεις και ότι δεν έχουν αποτέλεσμα. Χρειάζονται βαθύτερες αλλαγές.... όπως ο φόρος «Robin Hood» στις οικονομικές συναλλαγές, επαναφορά του νόμου Glass-Steagall στις ΗΠΑ, απαγόρευση συναλλαγών «flash» σε μεγάλη συχνότητα. Οι «πολλοί μεγάλες για να χρεοκοπήσουν» (too big to fail) τράπεζες θα πρέπει να διασπαστούν σε μικρότερες τράπεζες και να υπηρετούν τον λαό, την οικονομία και την κοινωνία. Οι απατεώνες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την οικονομική κατάρρευση του 2008 θα πρέπει να δικαστούν και να εκτίσουν μεγάλες ποινές φυλάκισης. Υπάρχει η μακροχρόνια μητέρα για όλες τις λύσεις: η συνολική επανεξέταση του Δυτικού καταναλωτισμού η οποία θέτει το ερώτημα πως μετράμε την πρόοδο.

Εάν η παρούσα οικονομική δυσχέρια σε Ευρώπη και ΗΠΑ μπει σε μία κατάσταση φαύλου κύκλου μίας παρατεταμένης παγκόσμιας ύφεσης τότε οι καταλήψεις του κόσμου στις οικονομικές περιοχές και έξω από τα χρηματιστήρια θα γίνουν σε μόνιμη βάση σε όλο τον κόσμο. Μέχρις ότου ικανοποιηθούν τα αιτήματα μας και να γίνει μία θεσμική μεταρρύθμιση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, οι σκηνές μας θα βρέθονται παντού.

Μπράβο σε αυτές τις θαρραλέες ψυχές της κατάληψης της Liberty Street στην Νέα Υόρκη. Κάθε βράδυ που συνεχίζεται το #OCCUPYWALLSTREET αυξάνεται η πιθανότητα μίας ολοκληρωμένης παγκόσμιας εξέγερσης κατά των επιχειρήσεων.

Απόσπασμα του άθρου "The call to occupy Wall Street resonates around the world", το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Guardian.

Author(s):

URL:

http://www.adbusters.org/blogs/adbusters-blog/tahrir-moment-wall-street.html

Original title:

A Tahrir Moment on Wall Street

Source language:

English