Translator Brigades - Micah White

Τι είναι ο νοητικός περιβαλλοντισμός;

admin — Wed, 21 Mar 2012 18:17:38 +0000

Adbusters

9 Δεκ 2010

Η κύρια ιδέα πίσω από το Adbusters, η βασική κριτική που κινητοποιεί τον αγώνα μας ενάντια στην καταναλωτική κοινωνία, είναι ο νοητικός περιβαλλοντισμός. Και για δεκαεπτά χρόνια, από το έβδομο τεύχος του Adbusters που δημοσιεύθηκε το 1993, ο υπότιτλος του περιοδικού ήταν «Το Περιοδικό του Νοητικού Περιβάλλοντος". Αλλά, τι ακριβώς είναι ο νοητικός περιβαλλοντισμός;{C}

Το Adbusters ιδρύθηκε το 1989 από τον Kalle Lasn και τον Bill Schmalz, ένα δίδυμο βραβευμένων σκηνοθετών ντοκιμαντέρ που ζουν στο Βανκούβερ, στη Βρετανική Κολομβία. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Lasn έκανε ταινίες που διερευνούσαν τα πνευματικά και πολιτιστικά μαθήματα που θα μπορούσε να διδαχθεί η Δύση από την ιαπωνική εμπειρία με τον καπιταλισμό. Μία ταινία ιδίως, με τίτλο Satori in the Right Cortex (1985), προβλέπει την έμφαση των σαμποτέρ της κουλτούρας στις επιφοιτήσεις που πυροδοτούν αλλαγές στην ζωή. Η εμπειρία του satori, η βουδιστική λέξη που περιγράφει μία ξαφνική διαισθητική αφύπνιση, έγινε η θεμελιώδης στρατηγική αντίληψη για το κίνημα των σαμποτέρ της κουλτούρας.

Σε μια συνέντευξη του το 2001 με την εφημερίδα Kyoto Journal, ο Lasn εξήγησε τη σημασία αυτής της ταινίας για τη θεωρία πίσω από Adbusters:

«Όταν γυρνούσα μια ταινία στην Ιαπωνία με τον τίτλο Satori in the Right Cortex, ζήτησα από τον μοναχό που ήταν επικεφαλής ενός Ζεν μοναστηριού στην Καμακούρα, αν θα μπορούσα να τραβήξω πλάνα από τους μαθητές του ενώ διαλογίζονται. Ναι, είπε, αλλά πρώτα πρέπει εσύ να διαλογιστείς. Όταν αναδύθηκα μετά από αρκετές ημέρες σωματικού και ψυχολογικού μαρτυρίου, κάτι μου είχε πραγματικά συμβεί. Ο μοναχός είχε διακόψει την εύκολη ρουτίνα μου, και βγήκα στην άλλη άκρη ταπεινός, ευφορικός και αλλαγμένος. Ίσως μόνο όταν οδηγείσαι σε ένα νέο μοτίβο συμπεριφοράς όπως αυτό, είναι δυνατόν να ρίξεις μία φευγαλέα ματιά στον τρόπο που θα μπορούσε να είναι η ζωή. Το σαμποταζ της κουλτούρας βασίζεται στην ίδια έννοια. Είναι ένας τρόπος να σταματήσει η ροή του καταναλωτικού θεάματος αρκετό καιρό ,ωστε για να ρυθμίσεις τα σκηνικά σου.»

Ομοίως, το ίδιο το Adbusters γεννήθηκε από μια επιφοίτηση που άλλαξε τα δεδομένα.

Forests Forever – British Columbia Council of Forest Industries

Talking Rainforest – Adbusters Media Foundation

Το 1988, το Συμβούλιο Δασικών Βιομηχανιών στη Βρετανική Κολομβία, η «φωνή» της βιομηχανίας υλοτομίας, αντιμετώπιζε τεράστια δημόσια πίεση από ένα αυξανόμενο περιβαλλοντικό κίνημα. Η βιομηχανία υλοτομίας αντεπιτέθηκε με μια τηλεοπτική διαφημιστική καμπάνια με το όνομα “Forests Forever” («Δάση για Πάντα»). Ήταν ένα πρώιμο παράδειγμα αντι-περιβαλλοντικής πλύσης εγκεφάλου: φωτογραφίες από ευτυχισμένα παιδιά, εργάτες και ζώα, με έναν καλοσυνάτο, αξιόπιστο αφηγητή ο οποίος διαβεβαίωνε το κοινό ότι η βιομηχανία υλοτομίας προστάτευε το δάσος.

Ο Lasn και ο Shmalz ήταν εξοργισμένοι από την κατάφωρη χρήση των δημόσιων ερτζιανών κυμάτων για την μετάδοση παραπλανητικής αντι-περιβαλλοντολογικής προπαγάνδας. Και αντεπιτέθηκαν με την παραγωγή της αντι-διαφήμισης “Talking Rainforest” («Το Τροπικό Δάσος που μιλάει») στην οποία ένα γηραιό δέντρο εξηγεί σε ένα δενδρύλλιο ότι «μία φάρμα δέντρων δεν είναι δάσος». Αλλά όταν το δίδυμο αγωνιστών πήγε για να αγοράσει τηλεοπτικό χρόνο στους ίδιους σταθμούς που είχαν προβάλει τη διαφήμιση της δασικής βιομηχανίας, απορρίφθηκαν. Το Adbusters γεννήθηκε από την αναπάντεχη συνειδητοποίηση ότι οι πολίτες δεν έχουν την ίδια πρόσβαση στη ροή των πληροφοριών όπως οι επιχειρήσεις. Μία από τις βασικές εκστρατείες μας εξακολουθεί να είναι η Media Carta, ένα «κίνημα για να κατοχυρώσει Το Δικαίωμα να Επικοινωνείς στα συντάγματα όλων των ελεύθερων εθνών, και στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».

Για το Adbusters, το ενδιαφέρον για τη ροή των πληροφοριών υπερβαίνει την επιθυμία για την προστασία της δημοκρατικής διαφάνειας, της ελευθερίας του λόγου ή την πρόσβαση του κοινού στα ερτζιανά κύματα. Αν και αυτοί είναι αξιόλογοι σκοποί, το Adbusters τοποθετεί τη μάχη του νου στο κέντρο της πολιτικής του ατζέντας. Ο αγώνας για την καταπολέμηση της φιλο-καταναλωτικής διαφήμισης γίνεται όχι ως ένα μέσο για έναν σκοπό, αλλά ως αυτοσκοπός. Αυτή η μετατόπιση της έμφασης είναι ένα κρίσιμο στοιχείο του νοητικού περιβαλλοντισμού.

Εάν μία βασική αντίληψη του περιβαλλοντισμού ήταν ότι η εξωτερική πραγματικότητα, η φύση, θα μπορούσε να μολυνθεί από βιομηχανικές τοξίνες, η βασική αντίληψη του νοητικού περιβαλλοντισμού είναι ότι η εσωτερική πραγματικότητα, ο νους μας, μπορεί να μολυνθεί από τοξίνες πληροφοριών. Ο νοητικός περιβαλλοντισμός συνδέει τη μόλυνση του μυαλού μας από τα εμπορικά μηνύματα, με τις κοινωνικές, περιβαλλοντικές, οικονομικές και ηθικές καταστροφές που απειλούν την ανθρωπότητα. Νοητικοί περιβαλλοντολόγοι υποστηρίζουν ότι μια ολόκληρη σειρά φαινομένων, από την πετρελαιοκηλίδα της BP μέχρι την εμφάνιση της ευνοιοκρατίας, τη μαζική εξαφάνιση των ζώων, και τη σημαντική αύξηση των ψυχικών ασθενειών, προκαλούνται άμεσα από τις τρεις χιλιάδες διαφημίσεις που επιτίθονται το νου μας κάθε μέρα. Και αντί να θεραπεύσουμε τα συμπτώματα, με το να βιαστούμε να καθαρίσουμε τις εμποτισμένες με πετρέλαιο παραλίες ή περνώντας ανούσια νομοπλαίσια για την προστασία του περιβάλλοντος, οι νοητικοί περιβαλλοντολόγοι στοχεύουν την αιτία: τη βιομηχανία της διαφήμισης που τροφοδοτεί τον καταναλωτισμό.

Ο νους μας είναι μολυσμένος από μια συντριπτική επίθεση προπαγάνδας που επιδρά στις πεποιθήσεις μας, στις επιθυμίες και στην αντίληψη της πραγματικότητας. Η αντεπίθεση είναι επομένως πολύ πιο δύσκολη από τη διαμαρτυρία στους δρόμους ή κάνοντας κλικ σε λίγους συνδέσμους στο διαδίκτυο. Αυτό μας επαναφέρει στην έννοια του satori. Για την κατάρριψη της καταναλωτικής νοοτροπίας, χρειάζεται μια θεμελιώδης αλλαγή οπτικής γωνίας, μία επιφοίτηση, μετά την οποία τα πάντα αντιμετωπίζονται με νέα οπτική.

Ο νοητικός περιβαλλοντισμός είναι ένα αναδυόμενο κίνημα που κατά τα προσεχή έτη θα αναγνωριστεί ως ο θεμελιώδης κοινωνικός αγώνας της εποχής μας. Είναι τόσο μια ενωτική πάλη - μεταξύ νοητικών περιβαλλοντολόγων υπάρχουν τα πάντα, από συντηριτικοί Μορμόνοι έως ακραίοι αριστεροί αναρχικοί – όσο και ένας αγώνας που τελικά, επεξηγεί συγκεκριμένα την αιτία της ποικιλομορφίας των δεινών που μας απειλούν.

Για να ξεφύγουμε από τις νοητικές αλυσίδες, και τελικά να πετύχουμε την ένδοξη απελευθερωτική επανάσταση για την οποία η αριστερά τόσο καιρό ήλπιζε, θα πρέπει να γίνουμε οι ίδιοι πολεμιστές που, μέσω του σαμποτάζ της κουλτούρας, προκαλούν ένα κύμα επιφοιτήσεων που συντρίβει την καταναλωτική κοσμοθεωρία.

Translated by Ioanna Maneta

Author(s):

Micah White

URL:

http://www.adbusters.org/blogs/blackspot-blog/what-mental-environmentalism.html

Original title:

What is Mental Environmentalism?

Source language:

English

Español

Μία «στιγμή Ταχίρ» στην Wall Street

admin — Wed, 21 Mar 2012 18:17:38 +0000

Adbusters

#OCCUPYWALLSTREET

19 Σεπ 2011

Collin David Anderson

Το Σάββατο, 17 Σεμπτεμβρίου, πολλοί από εμάς παρακολούθησαν με δέος 5,000 Αμερικανούς να κατεβαίνουν στην οικονομική περιοχή του Lower Manhattan, κρατώντας πινακίδες, ξεδιπλώνοντας πανό, κτυπώντας τύμπανα, φωνάζοντας συνθήματα και να κατευθύνονται προν τα «οικονομικά Γόμμορα» του κράτους. Υποσχέθηκαν να «κατακλυσουν την Wall Street» και να «αποδώσουν δικαιοσύνη δικάζοντας τους τραπεζίτες», αλλά η αστυνομία της Νέας Υόρκης εμπόδισε τις προσπάθειες τους προσωρινά, κλείνοντας συμβολικούς δρόμους με οδοφράγματα και σημεία ελέγχου. Οι διαμαρτυρόμενοι απτόητοι, περπάτησαν γύρω από την περιοχή πριν από την προσέλευση του κόσμου και έθεσαν μία ημι-μόνιμη διαμαρτυρία κατάλυψης στο πάρκο της Liberty Street, σε απόσταση αναπνοής από την Wall Street καιν ένα τετράγωνο από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης (Federal Reserve Bank of New York).

Τρακόσια άτομα πέρασαν την νύκτα εκεί, την επόμενη μέρα εκατοντάδες άτομα κατέφθασαν στην σκηνή για να ενισχύσουν το κίνημα και την στιγμή που γραφόταν το συγκεκριμένο άρθρο, ο κόσμος ξεδίπλωνε για ακόμη μια φορά τον υπνόσακκο του. Όταν έγραψαν στο twitter ότι πεινούν, μία κοντινή πιτσαρία έλαβε παραγγελίες για delivery $2,800 μέσα σε μία ώρα. Έχοντας ενθαρρυνθεί από ένα κύμα διεθνούς αλληλεγγύης, οι αγανακτισμένοι αυτοί Αμερικανοί λένε ότι θα παραμείνουν εκεί για να υποδεχθούν τους τραπεζίτες όταν ανοίξει το χρηματιστήριο την Δευτέρα. Μέχρι στιγμής, φαίνεται, ότι η αστυνομία δεν πιστεύει ότι μπορεί να τους σταματήσει. Το ABC News αναφέρει ότι «παρόλο που οι διαδηλωτές δεν έχουν άδεια για να διαμαρτηρηθούν, (το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης το λέει αυτό) δεν έχουν πλάνα να διώξουν τους διαμαρτηρόμενους οι οποίο φαίνονται αποφασισμένοι να παραμείνουν στους δρόμους». Οι διοργανωτές κάτω στο έδαφος λένε, «Θα εδραιώσουμε την κατάληψη μακροπρόθεσμα». Τώρα ο κόσμος παρακολουθεί και διερωτάται: Θα μπορούσε αυτό να είναι η σπίθα για μία «Στιγμή Ταχίρ» στις ΗΠΑ;

Το κίνημα #OCCUPYWALLSTREET εμπνεύστηκε από τις λαϊκές συνελεύσεις της Ισπανίας και αναδύχθηκε σαν έννοια από ένα διπλόφυλο πόστερ του 97ου τεύχους του περιοδικού Adbusters , αλλά διαδόθηκε, διοργανώθηκε και επιτεύχθηκε από ανεξάρτητους ακτιβιστές. Όλα άρχισαν όταν Adbusters ζήτησε από το δίκτυο του «πολιτιστικοί αναδευτήρες» (culture jammers) να κατακλύσουν το Lower Manhattan, να στήσουν σκηνές, κουζίνες και ειρινικά οδοφράγματα, και να κατακλυσουν την Wall Street για κάποιους μήνες. Η ιδέα έφτασε αμέσως σε όλα τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, και μη εγγεγραμμένοι ακτιβιστές άδραξαν την ευκαιρία για να κτίσουν μία ιστοσελίδα με ανοικτό κωδικό για να οργανώσουν την κατάληψη. Λίγες μέρες αργότερα, μία γενική συνέλευση έλαβε χώρα στην πόλη της Νέα Υόρκη και παρασιάστηκαν 150 άτομα. Αυτοί οι ακτιβιστές έγιναν ο πυρήνας της οργάνωσης της κατάληψης. Η μαγεία της Ανωνυμίας κίνησε το ενδιαφέρον και των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης. Το επικοινωνιακό τους βίντεο το οποίο ενέκρινε την συγκεκριμένη πράξη συγκέντρωσε 100,000 επισκέψεις και το Τμήμα Εσωτερικής Ασφάλειας (Department of Homeland Security) μετέδωσε μία προειδοποίηση στους εθνικούς τραπεζίτες. Όταν, τον Αύγουστο, οι αγανακτισμένοι στην Ισπανία ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν εκδήλωση αλληλεγγύης στην οικονομική περιοχή της Μαδρίτης, ακτιβιστές στο Μιλάνο, στην Βαλένθια, στο Λονδίνο, στην Λισαβόνα, στην Αθήνα, στο Σαν Φρανσίσκο, στο Μάντισον, στο Άμστερνταμ, στο Λος Άτζελες, στο Ισραήλ και σε άλλες πόλεις υποσχέθηκαν να κάνουν το ίδιο.

Υπάρχει ένα κοινό αίσθημα σε όλο τον κόσμο ότι η παγκόσμια οικονομία είναι έρμαιο στα χέρια του Κεφαλαίου. Ο κόσμος παντού καταιβαίνει σε πορείες συνειδητοποιώντας ότι θεμελειωδώς, κάτι πάει λάθος με το σύστημα, όπου συνολικά οι κερδοσκοπικές συναλλαγές της ημέρας φθάνουν το $1.3 τρισεκατομμύριο (50 φορές περισσότερα από το σύνολο όλων των εμπορικών συναλλαγών). Εντομεταξύ, σύμφωνα με μία αναφορά των Ηνωμένων Εθνών, «για τις 35 χώρες που υπάρχουν δεδομένα, σχεδόν 40% από αυτούς που ψάχνουν για εργασίας είναι άνεργοι για πάνω από ένα χρόνο».

«Οι CEOs, οι μεγάλες εταιρίες και οι πλούσιοι παίρνουν πολλά από την χώρα μας και πιστεύω ότι είναι καιρός να τους τα πάρουμε πίσω», λέει ένας ακτιβιστής ο οποίος πήγε στην διαμαρτυρία το προηγούμενο Σάββατο. Ο Jason Ahmadi, ο οποίος ταξίδεψε από το Oakland της Καλιφόρνιας, εξήγησε ότι «πολλοί από εμάς αισθάνονται ότι υπάρχει μία μεγάλη κρίση στην οικονομία μας και πολλά από τα αίτια της ωφείλονται σε αυτούς που δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά εδώ». Ο Bill Steyerd, ένας βετεράνος τους πολέμου του Βιετνάμ από το Queens λέει, «Αξίζει τον κόπο επειδή οι άνθρωποι της Wall Street είναι πολεμοχαρείς και πίνουν το αίμα του κόσμου».

Δεν υπάρχει μόνο θυμός. Υπάρχει και η αίσθηση ότι οι συμβατικές λύσεις που για την οικονομική κρίση που προτάθηκαν από τους πολιτικούς μας και από τους οικονομολόγους-τόνωση της οικονομίας, περικοπές, χρέος, χαμηλά επιτόκια, ενθάρρυνση της κατανάλωσης-είναι ψευδαισθήσεις και ότι δεν έχουν αποτέλεσμα. Χρειάζονται βαθύτερες αλλαγές.... όπως ο φόρος «Robin Hood» στις οικονομικές συναλλαγές, επαναφορά του νόμου Glass-Steagall στις ΗΠΑ, απαγόρευση συναλλαγών «flash» σε μεγάλη συχνότητα. Οι «πολλοί μεγάλες για να χρεοκοπήσουν» (too big to fail) τράπεζες θα πρέπει να διασπαστούν σε μικρότερες τράπεζες και να υπηρετούν τον λαό, την οικονομία και την κοινωνία. Οι απατεώνες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την οικονομική κατάρρευση του 2008 θα πρέπει να δικαστούν και να εκτίσουν μεγάλες ποινές φυλάκισης. Υπάρχει η μακροχρόνια μητέρα για όλες τις λύσεις: η συνολική επανεξέταση του Δυτικού καταναλωτισμού η οποία θέτει το ερώτημα πως μετράμε την πρόοδο.

Εάν η παρούσα οικονομική δυσχέρια σε Ευρώπη και ΗΠΑ μπει σε μία κατάσταση φαύλου κύκλου μίας παρατεταμένης παγκόσμιας ύφεσης τότε οι καταλήψεις του κόσμου στις οικονομικές περιοχές και έξω από τα χρηματιστήρια θα γίνουν σε μόνιμη βάση σε όλο τον κόσμο. Μέχρις ότου ικανοποιηθούν τα αιτήματα μας και να γίνει μία θεσμική μεταρρύθμιση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, οι σκηνές μας θα βρέθονται παντού.

Μπράβο σε αυτές τις θαρραλέες ψυχές της κατάληψης της Liberty Street στην Νέα Υόρκη. Κάθε βράδυ που συνεχίζεται το #OCCUPYWALLSTREET αυξάνεται η πιθανότητα μίας ολοκληρωμένης παγκόσμιας εξέγερσης κατά των επιχειρήσεων.

Απόσπασμα του άθρου "The call to occupy Wall Street resonates around the world", το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Guardian.

Author(s):

URL:

http://www.adbusters.org/blogs/adbusters-blog/tahrir-moment-wall-street.html

Original title:

A Tahrir Moment on Wall Street

Source language:

English